Kowal

Kościół zamkowy św. Mikołaja
Nie wiadomo, kiedy i przez kogo został zbudowany ów kościół oraz kiedy został wyświęcony. Wiemy tylko, że został zbudowany wraz z zamkiem kowalskim. Jak wynika z notatek diecezji włocławskiej, w roku 1597 kościół św. Mikołaja wizytował ks. Biskup Hieronim Rozdrażewski. Wówczas był to kościół w części murowany, kryty dachówką, miejscami gontem i posiadał trzy ołtarze. Znajdowały się w nim bogate sprzęty liturgiczne w postaci kielicha srebrnego dwóch par ampułek srebrnych, trzech ornatów, dwóch chorągwi, dwóch dzwonków i wielu innych kosztowności. W ołtarzu wielkim istniał obraz z ukrzyżowanym Panem Jezusem. Był to kościół jednonawowy z prezbiterium i stojącą obok kościoła dzwonnicą. Pobudowany był w stylu romańskim posiadał w części głównej dwie boczne kaplice, tworzące przy spojrzeniu z góry kształt krzyża łacińskiego. Rozebrano go w 1804 roku, a cegłę z rozbiórki przeznaczono na rozbudowę kościoła parafialnego zaś plac pod nim sprzedano Żydom pod domy mieszkalne.

Kościół św. Ducha i szpital
Leonard Verman Jacques w książce pt. "Monografia wszystkich miast, miasteczek i osad w Królestwie Polskim" podaje, że kościół św. Ducha został zbudowany przez Mikołaja Jaranda, natomiast pergaminowy dokument znajdujący się w drewnianej skrzyni znaleziony w kościele parafialnym pop pierwszej wojnie światowej, świadczył, że przywilejem Kazimierza Jagiellończyka został zbudowany przez kasztelana brzeskiego Mikołaja z Brudzewa w końcu XV wieku. Dokument ten podaje, że przy kościele został zbudowany szpital na 13 łóżek oraz że do majątku kościelnego należała plebania i dwa ogrody. Kościół został w 1471 roku konsekrowany przez biskupa włocławskiego Jakuba z Sienna. Posiadał dwa dzwony, z których jeden był zawieszony w furcie kościelnej, drugi zaś w środku kościoła. Kościół był drewniany i kryty gontem. Przy kościele, a raczej przy szpitalu stała drewniana plebania. Wewnątrz kościoła po środku znajdował się murowany ołtarz główny, z lewej strony ołtarz drugi. Ostatnim proboszczem kościoła był ks. Korpusiński, który zmarł w 1829 roku. Po jego śmierci kościół pozostał bez opieki, a nabożeństwa odprawiano tylko w niedzielę i święta. Spłonął w roku 1832 w czasie pogrzebu Józefa Glińskiego, dziedzica dóbr Boniewo, referendarza stanu, razem ze zwłokami zmarłego.

Kościół św. Fabiana i Sebastiana
O tym kościele istniejącym w Kowalu jeszcze przed 170 laty niewiele wiemy. Wiemy tylko, że stał na północnych rubieżach miasta w rozwidleniu dwóch ulic - Kościuszki i Grabkowskiej, że był zbudowany z drewna, kryty gontem i że został rozebrany w 1824 roku z inicjatywy proboszcza kościoła parafialnego ks. Augustyna Gembickiego. Pozostały po nim majątek wcielono do majątku kościoła parafialnego św. Urszuli. Ostatnim proboszczem i gospodarzem tego kościoła był ks. Franciszek Bujalski, który zmarł w 1821 roku przeżywszy podobno 117 lat. Na miejscu zburzonego kościoła, z inicjatywy ówczesnego proboszcza kościoła farnego ks. Józefa Stobieckiego, za fundusze mieszkańców miasta, zbudowano murowaną, dość dużych rozmiarów, kaplicę pod wezwaniem św. Rocha. Kaplicę tę zburzyli w roku 1940 hitlerowcy. Zachowała się tylko figura św. Rocha i marmurowa tablica z napisem "Na cześć św. Roch i na pamiątkę jubileuszu w roku 1847".

ul. Piwna 24, 87-820 Kowal

tel. 054-2841-255, fax. 054-2842-231

e-mail: kowal@kowal.eu